Omschrijving
Het Dogepaleis was eeuwenlang het machtscentrum van Venetië: de residentie van de doge en de zetel van regering en rechtbanken, aan de kade naast de basiliek van San Marco. Het is een meesterwerk van de Venetiaanse gotiek en nu een groot museum.
Aan de buitenkant valt een paradox op: het zware, met marmer ingelegde bouwdeel staat bovenaan, boven twee verdiepingen zuilengalerijen die tenger lijken. Venetië noemde het gewoon «Palazzo»: de andere adellijke woningen waren «ca'», dat wil zeggen huizen.
Je gaat naar binnen door de Porta della Carta, in flamboyante gotiek, waar doge Francesco Foscari knielt voor de leeuw van San Marco. Op de binnenplaats was de Reuzentrap, met de beelden van Mars en Neptunus van Sansovino, de plek waar de dogen werden gekroond.
Hoger is de Gouden Trap een gewelf van witte stucwerk en bladgoud. Ze leidt naar de zalen van de macht: het Collegio, de Senaat, de Raad van Tien, met plafonds geschilderd door Veronese en Tintoretto.
De Zaal van de Grote Raad is meer dan 53 meter lang en heeft geen enkele zuil. Achterin, achter de troon, schilderde Tintoretto samen met zijn zoon Domenico het Paradijs, een doek van 24,5 bij 7,6 meter. Op het plafond vertellen vijfendertig schilderijen over de roem van de Republiek.
Onder het plafond loopt de fries met de portretten van de dogen. Eén ontbreekt: in plaats van Marin Faliero, de doge die in 1355 een staatsgreep probeerde en werd onthoofd, hangt er een zwarte doek. Voor Venetië ging de Republiek voor haar leider.
Op de route liggen ook de gevangenissen, met het paleis verbonden door de Brug der Zuchten. De Putten, onder het waterniveau, waren vochtig en ongezond. De Loden Kamers, onder het dak, huisvestten de bijzondere gevangenen: hieruit wist Giacomo Casanova te ontsnappen.
Het eerste paleis was een kasteel en werd na branden meermaals herbouwd. De brand van 1577 was de ergste: hij verwoestte veel kunstwerken, en de schilders moesten de zalen opnieuw beschilderen. Daarom zijn de portretten van de dogen bijna allemaal verzonnen: de originelen gingen in vlammen op.
De gevel aan de kant van de Piazzetta werd vanaf 1424 gebouwd op last van doge Francesco Foscari. Op de eerste verdieping, in de loggia, markeerden twee zuilen van rood marmer uit Verona de plek vanwaar de doodvonnissen werden voorgelezen, die daarna werden voltrokken tussen de zuilen van San Marco en San Todaro.
Niet missen
• De Reuzentrap.
• De Gouden Trap.
• De Zaal van de Grote Raad.
• De gevangenissen en de Brug der Zuchten.
Wist je dat?
• In de «leeuwenmonden» in de muren stopte men aangiften van misdaden en misbruik.
• Na de val van de Republiek werd het paleis een museum.
Aan de buitenkant valt een paradox op: het zware, met marmer ingelegde bouwdeel staat bovenaan, boven twee verdiepingen zuilengalerijen die tenger lijken. Venetië noemde het gewoon «Palazzo»: de andere adellijke woningen waren «ca'», dat wil zeggen huizen.
Je gaat naar binnen door de Porta della Carta, in flamboyante gotiek, waar doge Francesco Foscari knielt voor de leeuw van San Marco. Op de binnenplaats was de Reuzentrap, met de beelden van Mars en Neptunus van Sansovino, de plek waar de dogen werden gekroond.
Hoger is de Gouden Trap een gewelf van witte stucwerk en bladgoud. Ze leidt naar de zalen van de macht: het Collegio, de Senaat, de Raad van Tien, met plafonds geschilderd door Veronese en Tintoretto.
De Zaal van de Grote Raad is meer dan 53 meter lang en heeft geen enkele zuil. Achterin, achter de troon, schilderde Tintoretto samen met zijn zoon Domenico het Paradijs, een doek van 24,5 bij 7,6 meter. Op het plafond vertellen vijfendertig schilderijen over de roem van de Republiek.
Onder het plafond loopt de fries met de portretten van de dogen. Eén ontbreekt: in plaats van Marin Faliero, de doge die in 1355 een staatsgreep probeerde en werd onthoofd, hangt er een zwarte doek. Voor Venetië ging de Republiek voor haar leider.
Op de route liggen ook de gevangenissen, met het paleis verbonden door de Brug der Zuchten. De Putten, onder het waterniveau, waren vochtig en ongezond. De Loden Kamers, onder het dak, huisvestten de bijzondere gevangenen: hieruit wist Giacomo Casanova te ontsnappen.
Het eerste paleis was een kasteel en werd na branden meermaals herbouwd. De brand van 1577 was de ergste: hij verwoestte veel kunstwerken, en de schilders moesten de zalen opnieuw beschilderen. Daarom zijn de portretten van de dogen bijna allemaal verzonnen: de originelen gingen in vlammen op.
De gevel aan de kant van de Piazzetta werd vanaf 1424 gebouwd op last van doge Francesco Foscari. Op de eerste verdieping, in de loggia, markeerden twee zuilen van rood marmer uit Verona de plek vanwaar de doodvonnissen werden voorgelezen, die daarna werden voltrokken tussen de zuilen van San Marco en San Todaro.
Niet missen
• De Reuzentrap.
• De Gouden Trap.
• De Zaal van de Grote Raad.
• De gevangenissen en de Brug der Zuchten.
Wist je dat?
• In de «leeuwenmonden» in de muren stopte men aangiften van misdaden en misbruik.
• Na de val van de Republiek werd het paleis een museum.