Omschrijving
De Rialtobrug is de oudste stenen brug over het Canal Grande en een van de symbolen van Venetië: één witte boog, 48 meter lang en 22 meter breed, die de wijken San Marco en San Polo verbindt bij de Rialtomarkt. Erbovenop staan twee rijen winkeltjes.
Eeuwenlang was het de enige manier om het Canal Grande te voet over te steken, tot 1854, toen de Accademiabrug werd gebouwd. Daarvoor was er een schipbrug, daarna een houten brug met een middenstuk dat omhoog ging om hogere schepen door te laten.
De houten brug had een bewogen leven. In 1310 beschadigden de oproerlingen van Bajamonte Tiepolo hem tijdens hun terugtocht. In 1444 stortte hij in onder het gewicht van de menigte die was toegestroomd om de stoet van de bruid van de markies van Ferrara te zien.
In 1503 werd voor het eerst een stenen brug voorgesteld. Het kostte bijna negentig jaar aan ontwerpen. Voor de prijsvraag kwamen voorstellen van Sansovino, Palladio en Vignola, allemaal met meerdere bogen. Maar Antonio da Ponte won, met één boog: in 1588 gekozen, in 1591 klaar.
De boog heeft een overspanning van 28 meter en rijst 7,5 meter op. Eronder wordt de brug gedragen door twaalfduizend palen van iepenhout. Erbovenop, langs de hellingen, staan vierentwintig winkeltjes, zes aan elke kant, elk drie meter breed.
De brug zit vol details. Aan de zuidkant is de Annunciatie uitgehouwen, ter herinnering aan de legendarische stichtingsdatum van Venetië, 25 maart 421, de dag van Maria Boodschap. Aan de andere kant tonen twee hoogreliëfs de beschermheiligen van de stad, San Marco en San Teodoro.
Op de zijkanten, bij de hellingen, herinneren twee gedenkplaten eraan dat de brug in 1591 werd gebouwd door doge Pasquale Cicogna, «1170 jaar na de stichting van de stad».
Vanaf de helling zie je ook twee kapitelen van het nabije Palazzo dei Camerlenghi, verbonden met een legende: tijdens de bouw waren velen er zeker van dat de brug zou instorten, en twee Venetianen zouden daarop hebben gewed met intieme delen van hun eigen lichaam. Hun spot is daar uitgehouwen: de Republiek wilde laten weten dat ze alles hoorde.
De brug is niet alleen een doorgang, maar ook een plek van handel: hij werd gebouwd naast de Rialtomarkt, en de winkeltjes op de hellingen, al in de vijftiende eeuw op de houten brug, brachten de Republiek geld op, die ze verhuurde om de brug te onderhouden.
Niet missen
• De Annunciatie.
• San Marco en San Teodoro.
• De winkeltjes op de hellingen.
Wist je dat?
• De brug begon als «Muntbrug», omdat daar vlakbij de oude munt stond.
• De naam Rialto kwam toen de brug aan de markt werd verbonden.
Eeuwenlang was het de enige manier om het Canal Grande te voet over te steken, tot 1854, toen de Accademiabrug werd gebouwd. Daarvoor was er een schipbrug, daarna een houten brug met een middenstuk dat omhoog ging om hogere schepen door te laten.
De houten brug had een bewogen leven. In 1310 beschadigden de oproerlingen van Bajamonte Tiepolo hem tijdens hun terugtocht. In 1444 stortte hij in onder het gewicht van de menigte die was toegestroomd om de stoet van de bruid van de markies van Ferrara te zien.
In 1503 werd voor het eerst een stenen brug voorgesteld. Het kostte bijna negentig jaar aan ontwerpen. Voor de prijsvraag kwamen voorstellen van Sansovino, Palladio en Vignola, allemaal met meerdere bogen. Maar Antonio da Ponte won, met één boog: in 1588 gekozen, in 1591 klaar.
De boog heeft een overspanning van 28 meter en rijst 7,5 meter op. Eronder wordt de brug gedragen door twaalfduizend palen van iepenhout. Erbovenop, langs de hellingen, staan vierentwintig winkeltjes, zes aan elke kant, elk drie meter breed.
De brug zit vol details. Aan de zuidkant is de Annunciatie uitgehouwen, ter herinnering aan de legendarische stichtingsdatum van Venetië, 25 maart 421, de dag van Maria Boodschap. Aan de andere kant tonen twee hoogreliëfs de beschermheiligen van de stad, San Marco en San Teodoro.
Op de zijkanten, bij de hellingen, herinneren twee gedenkplaten eraan dat de brug in 1591 werd gebouwd door doge Pasquale Cicogna, «1170 jaar na de stichting van de stad».
Vanaf de helling zie je ook twee kapitelen van het nabije Palazzo dei Camerlenghi, verbonden met een legende: tijdens de bouw waren velen er zeker van dat de brug zou instorten, en twee Venetianen zouden daarop hebben gewed met intieme delen van hun eigen lichaam. Hun spot is daar uitgehouwen: de Republiek wilde laten weten dat ze alles hoorde.
De brug is niet alleen een doorgang, maar ook een plek van handel: hij werd gebouwd naast de Rialtomarkt, en de winkeltjes op de hellingen, al in de vijftiende eeuw op de houten brug, brachten de Republiek geld op, die ze verhuurde om de brug te onderhouden.
Niet missen
• De Annunciatie.
• San Marco en San Teodoro.
• De winkeltjes op de hellingen.
Wist je dat?
• De brug begon als «Muntbrug», omdat daar vlakbij de oude munt stond.
• De naam Rialto kwam toen de brug aan de markt werd verbonden.