Omschrijving
Het Museo archeologico nazionale di Venezia bewaart een verzameling Griekse en Romeinse oudheden, uitkijkend op het San Marcoplein, in de Procuratie Nuove. Beelden, portretten, munten, gemmen: bijna alles komt voort uit het verzamelen door de Venetiaanse adel.
Het begint met een kardinaal die een wijngaard omspit in Rome, waar hij zijn huis bouwt, en antieke beelden vindt. Dat was Domenico Grimani, en in 1523 liet hij zijn beelden na aan de Republiek Venetië.
Zijn neef Giovanni deed meer: in zijn paleis in Santa Maria Formosa plaatste hij bijna tweehonderd Griekse en Romeinse beelden als in een theater, en in 1587 schonk hij ook die. Venetië toonde ze in een «Statuario pubblico», naast de Biblioteca Marciana.
In de eeuwen daarna kwamen er meer schenkingen: munten, gemmen, antieke vazen. In de twintigste eeuw vond alles een plaats in de Procuratie Nuove, geordend naar tijdperk en kunststroming.
Tot de bekendste werken horen de drie Galaten Grimani, vallend, geknield en dood, Romeinse kopieën naar originelen van de school van Pergamon. Ze staan in een zaal gewijd aan kopieën van Hellenistische originelen.
In dezelfde zaal staat een Griekse muze uit de tweede eeuw v.Chr., die in de renaissance door het atelier van de Lombardo's werd bijgewerkt en omgevormd tot Cleopatra.
Andere dingen om niet te missen: de lange gang met de munten, meer dan 9.000 exemplaren van de Griekse tot de Byzantijnse tijd, en de Zulian-camee, van onyx, met Zeus Aigiochos.
Dan de galerij van Romeinse portretten, met leden van de keizerlijke familie, van Augustus tot Hadrianus, en de sarcofagen, waaronder een met de roof van Proserpina. Twee platen van de zogenaamde troon van Saturnus werden in 1812 uit de kerk van de Miracoli hierheen gebracht, op aandringen van Canova.
In het midden van een zaal staat ook de Ara Grimani, versierd met saters en maenaden, waarschijnlijk het voetstuk van een standbeeld uit de tijd van Augustus. In 2016 telde het museum bijna 345.000 bezoekers, een van de meest bezochte staatssites van Italië.
Het begint met een kardinaal die een wijngaard omspit in Rome, waar hij zijn huis bouwt, en antieke beelden vindt. Dat was Domenico Grimani, en in 1523 liet hij zijn beelden na aan de Republiek Venetië.
Zijn neef Giovanni deed meer: in zijn paleis in Santa Maria Formosa plaatste hij bijna tweehonderd Griekse en Romeinse beelden als in een theater, en in 1587 schonk hij ook die. Venetië toonde ze in een «Statuario pubblico», naast de Biblioteca Marciana.
In de eeuwen daarna kwamen er meer schenkingen: munten, gemmen, antieke vazen. In de twintigste eeuw vond alles een plaats in de Procuratie Nuove, geordend naar tijdperk en kunststroming.
Tot de bekendste werken horen de drie Galaten Grimani, vallend, geknield en dood, Romeinse kopieën naar originelen van de school van Pergamon. Ze staan in een zaal gewijd aan kopieën van Hellenistische originelen.
In dezelfde zaal staat een Griekse muze uit de tweede eeuw v.Chr., die in de renaissance door het atelier van de Lombardo's werd bijgewerkt en omgevormd tot Cleopatra.
Andere dingen om niet te missen: de lange gang met de munten, meer dan 9.000 exemplaren van de Griekse tot de Byzantijnse tijd, en de Zulian-camee, van onyx, met Zeus Aigiochos.
Dan de galerij van Romeinse portretten, met leden van de keizerlijke familie, van Augustus tot Hadrianus, en de sarcofagen, waaronder een met de roof van Proserpina. Twee platen van de zogenaamde troon van Saturnus werden in 1812 uit de kerk van de Miracoli hierheen gebracht, op aandringen van Canova.
In het midden van een zaal staat ook de Ara Grimani, versierd met saters en maenaden, waarschijnlijk het voetstuk van een standbeeld uit de tijd van Augustus. In 2016 telde het museum bijna 345.000 bezoekers, een van de meest bezochte staatssites van Italië.