Omschrijving
Het eiland Torcello is een stil eiland in de noordelijke lagune, vlak ten noorden van Burano, waar nu een handvol bewoners woont en twee Byzantijnse kerken zijn overgebleven: een mozaïek van het Laatste Oordeel en de sfeer van een verdwenen stad. Voordat Venetië Venetië werd, lag hier een van de belangrijkste steden van de lagune.
Al in de Romeinse tijd bewoond, bloeide het eiland in de zevende eeuw weer op, toen de Byzantijnen er een bolwerk tegen de Longobarden van maakten. Volgens een omstreden inscriptie werd de kathedraal in 639 gesticht, en de bisschop van Altino verplaatste er zijn zetel naartoe.
Torcello had een bisschop, een adel en twee bestuursraden, een grote en een kleine. Eeuwenlang, tot de veertiende eeuw, was het het belangrijkste centrum voor wolverwerking van het Hertogdom Venetië. Samen met de nabije eilanden was het de bruggenhoofd van de Venetiaanse handel richting de Adriatische Zee. Al in de zevende eeuw had het ook een glasatelier.
Vanaf de vijftiende eeuw kwamen de moerassen, de ongezonde lucht en de epidemieën. De gebouwen vervielen tot ruïnes, en Venetianen en Muranezen kwamen het marmer weghalen: in 1429 moest doge Foscari bevelen daarmee op te houden. In 1822 was de bevolking gezakt tot tachtig mensen, «allemaal wijnbouwers».
De basiliek van Santa Maria Assunta kreeg haar huidige vorm rond het jaar duizend. Ze heeft grote ramen met luiken van steenplaten, en binnen, op de ingangswand, een enorm Byzantijns mozaïek van het Laatste Oordeel, met onderaan een biddende Madonna.
Ernaast staat Santa Fosca, uit de twaalfde eeuw: een grondplan in de vorm van een Grieks kruis, heel zeldzaam, en een zuilengang met marmeren zuilen. De kerken met een Grieks-kruisplan getuigen van de Byzantijnse culturele overheersing die Venetië tussen de negende en de twaalfde eeuw onderging.
Op het plein voor de twee kerken, naast het Palazzo del Podestà, dat het museum huisvest, staat de zogeheten troon van Attila, vermoedelijk eerder de zetel van de magistraten. De Duivelsbrug, over een binnenkanaal, heeft geen leuningen, zoals vroeger alle Venetiaanse bruggen.
De parochie werd in 1986 opgeheven, omdat er te weinig inwoners waren. Torcello bereik je per boot vanaf Burano, en zijn kerken zijn nog steeds het hart van het eiland.
Al in de Romeinse tijd bewoond, bloeide het eiland in de zevende eeuw weer op, toen de Byzantijnen er een bolwerk tegen de Longobarden van maakten. Volgens een omstreden inscriptie werd de kathedraal in 639 gesticht, en de bisschop van Altino verplaatste er zijn zetel naartoe.
Torcello had een bisschop, een adel en twee bestuursraden, een grote en een kleine. Eeuwenlang, tot de veertiende eeuw, was het het belangrijkste centrum voor wolverwerking van het Hertogdom Venetië. Samen met de nabije eilanden was het de bruggenhoofd van de Venetiaanse handel richting de Adriatische Zee. Al in de zevende eeuw had het ook een glasatelier.
Vanaf de vijftiende eeuw kwamen de moerassen, de ongezonde lucht en de epidemieën. De gebouwen vervielen tot ruïnes, en Venetianen en Muranezen kwamen het marmer weghalen: in 1429 moest doge Foscari bevelen daarmee op te houden. In 1822 was de bevolking gezakt tot tachtig mensen, «allemaal wijnbouwers».
De basiliek van Santa Maria Assunta kreeg haar huidige vorm rond het jaar duizend. Ze heeft grote ramen met luiken van steenplaten, en binnen, op de ingangswand, een enorm Byzantijns mozaïek van het Laatste Oordeel, met onderaan een biddende Madonna.
Ernaast staat Santa Fosca, uit de twaalfde eeuw: een grondplan in de vorm van een Grieks kruis, heel zeldzaam, en een zuilengang met marmeren zuilen. De kerken met een Grieks-kruisplan getuigen van de Byzantijnse culturele overheersing die Venetië tussen de negende en de twaalfde eeuw onderging.
Op het plein voor de twee kerken, naast het Palazzo del Podestà, dat het museum huisvest, staat de zogeheten troon van Attila, vermoedelijk eerder de zetel van de magistraten. De Duivelsbrug, over een binnenkanaal, heeft geen leuningen, zoals vroeger alle Venetiaanse bruggen.
De parochie werd in 1986 opgeheven, omdat er te weinig inwoners waren. Torcello bereik je per boot vanaf Burano, en zijn kerken zijn nog steeds het hart van het eiland.