Omschrijving
De Ca' d'Oro is het beroemdste paleis van de Venetiaanse gotiek, aan het Canal Grande in de wijk Cannaregio. De naam komt van de gevel, die vroeger vergulde delen had in een rijke veelkleurigheid die nu is verdwenen. Sinds 1927 herbergt het het museum van de Galleria Franchetti.
De gevel is asymmetrisch: links drie doorbroken stroken loggia's, rechts een met marmer bekleedde muur met kleine vierkante raampjes. Onderaan ligt een portiek aan het water waar de boten aanmeerden, en bovenaan een kantelenrij die aan het Dogenpaleis doet denken.
Op de binnenplaats staat de marmeren putrand van de Bon, uit 1427, met Gerechtigheid, Standvastigheid en Naastenliefde uitgehouwen op de drie zijden. De portiek op de begane grond heeft een vloer van oude marmers, ontworpen door baron Franchetti.
Onder de werken van de galerij zit de Heilige Sebastiaan van Andrea Mantegna, een van de kostbaarste. Verder de Venus voor de spiegel van Titiaan, het portret van Marcello Durazzo van Van Dyck, twee vedute's van Guardi en een Kruisiging van Jan van Eyck.
Er zijn ook de resten van de fresco's van Titiaan voor het Fondaco dei Tedeschi, met de Judith, en drie grote doeken van Carpaccio en zijn atelier met de Verhalen van Maria. Bronzen en beelden komen grotendeels uit de staatscollecties.
Het paleis werd gewild door Marino Contarini, een koopman uit een rijke dogefamilie, handiger in zaken dan in de politiek. De grond was van de Zeno's, de familie van zijn vrouw, maar na een ruzie moest hij hem kopen zonder aan de bruidsschat te komen.
Als weduwnaar riep hij twee ateliers: de Milanees Matteo Raverti met zijn Lombarden en de Venetianen Giovanni en Bartolomeo Bon. Ze werkten op dezelfde bouwplaats, maar elk op zijn eigen manier.
Contarini voegde er zijn eigen ideeën aan toe, en dat is te zien: de gedraaide zuiltjes op de hoeken sluiten niet aan op de bekroning, en het midden van de pinakels valt niet samen met dat van de loggia's. De gevel werd in 1431 beschilderd door de schilder Zuanne de Franza met goud, rood, blauw en zwart.
In de eeuwen daarna ging het paleis van hand tot hand en werd het verbouwd. Het werd aan het einde van de negentiende eeuw gered door baron Giorgio Franchetti, die het kocht, restaureerde en samen met zijn collectie aan de Staat schonk.
Niet missen
• De gevel aan het Canal Grande.
• De putrand van de Bon.
• De Heilige Sebastiaan van Mantegna.
• De Venus voor de spiegel van Titiaan.
Wist je dat?
• Van het werk van schilder Zuanne de Franza, die marmer en steen met goud en kleuren bedekte, is niets overgebleven.
• De vloer van de portiek, van 350 vierkante meter, werd door Franchetti zelf ontworpen en deels uitgevoerd.
De gevel is asymmetrisch: links drie doorbroken stroken loggia's, rechts een met marmer bekleedde muur met kleine vierkante raampjes. Onderaan ligt een portiek aan het water waar de boten aanmeerden, en bovenaan een kantelenrij die aan het Dogenpaleis doet denken.
Op de binnenplaats staat de marmeren putrand van de Bon, uit 1427, met Gerechtigheid, Standvastigheid en Naastenliefde uitgehouwen op de drie zijden. De portiek op de begane grond heeft een vloer van oude marmers, ontworpen door baron Franchetti.
Onder de werken van de galerij zit de Heilige Sebastiaan van Andrea Mantegna, een van de kostbaarste. Verder de Venus voor de spiegel van Titiaan, het portret van Marcello Durazzo van Van Dyck, twee vedute's van Guardi en een Kruisiging van Jan van Eyck.
Er zijn ook de resten van de fresco's van Titiaan voor het Fondaco dei Tedeschi, met de Judith, en drie grote doeken van Carpaccio en zijn atelier met de Verhalen van Maria. Bronzen en beelden komen grotendeels uit de staatscollecties.
Het paleis werd gewild door Marino Contarini, een koopman uit een rijke dogefamilie, handiger in zaken dan in de politiek. De grond was van de Zeno's, de familie van zijn vrouw, maar na een ruzie moest hij hem kopen zonder aan de bruidsschat te komen.
Als weduwnaar riep hij twee ateliers: de Milanees Matteo Raverti met zijn Lombarden en de Venetianen Giovanni en Bartolomeo Bon. Ze werkten op dezelfde bouwplaats, maar elk op zijn eigen manier.
Contarini voegde er zijn eigen ideeën aan toe, en dat is te zien: de gedraaide zuiltjes op de hoeken sluiten niet aan op de bekroning, en het midden van de pinakels valt niet samen met dat van de loggia's. De gevel werd in 1431 beschilderd door de schilder Zuanne de Franza met goud, rood, blauw en zwart.
In de eeuwen daarna ging het paleis van hand tot hand en werd het verbouwd. Het werd aan het einde van de negentiende eeuw gered door baron Giorgio Franchetti, die het kocht, restaureerde en samen met zijn collectie aan de Staat schonk.
Niet missen
• De gevel aan het Canal Grande.
• De putrand van de Bon.
• De Heilige Sebastiaan van Mantegna.
• De Venus voor de spiegel van Titiaan.
Wist je dat?
• Van het werk van schilder Zuanne de Franza, die marmer en steen met goud en kleuren bedekte, is niets overgebleven.
• De vloer van de portiek, van 350 vierkante meter, werd door Franchetti zelf ontworpen en deels uitgevoerd.