Omschrijving
De Klokkentoren sluit één zijde van het San Marcoplein af en opent de Merceria, de winkelstraat die naar Rialto leidt: een renaissancetoren van 24 meter met een grote boog en een blauw-gouden wijzerplaat. Bovenop slaan twee bronzen reuzen de uren op een grote klok.
De Senaat wilde hem in 1493: een nieuw uurwerk, met automaten en ingenieuze mechanismen, om te laten zien dat Venetië voorop liep in de techniek. Hij vertrouwde het toe aan twee uurwerkmakers uit Reggio Emilia, vader en zoon. De toren werd op 1 februari 1499 ingehuldigd.
De wijzerplaat, 4,5 meter breed, toont de uren van I tot XXIV, de dag, de maanfasen en de dierenriem. In het midden staat de Aarde, omdat hij werd gebouwd toen de Copernicaanse revolutie nog niet bekend was. In de achttiende eeuw vereenvoudigde een restauratie de oorspronkelijke versie: die had acht cirkels, en vijf bevatten de planeten.
Bovenop staan de Moren, zo genoemd om de donkere kleur van het brons, maar het zijn twee herders van ongeveer twee en een halve meter hoog. Ze slaan de uren samen, maar niet op hetzelfde uur: de oude, met de baard, twee minuten eerder, voor de tijd die voorbij is. De jonge twee minuten later, voor de tijd die komt.
Op Driekoningen en Hemelvaartsdag komt elk uur van 8 tot 20 uur uit een deurtje de processie van de Wijzen: een engel met een trompet en de drie koningen trekken langs de Madonna met Kind, buigen en gaan door de andere deur weer naar binnen. De beelden zijn van hout.
Hoger staat de gevleugelde leeuw niet in het midden: ernaast stond het standbeeld van doge Agostino Barbarigo, die de toren inhuldigde. Het werd in 1797 vernield, toen de pro-Franse jakobijnen de symbolen van de dogen en veel leeuwen lieten neerhalen.
De toren heeft vier verdiepingen: het uurwerk en het mechanisme van de Wijzen zitten in de kamers aan de pleinzijde, de andere dienden als woning voor de bewaker. Binnen is een gietijzeren wenteltrap van 72 treden.
De klok, gegoten in 1497, weegt samen met de Moren ongeveer 25 ton. Om twaalf uur 's middags en 's nachts komen er twee hamers bij, die je vanaf het plein niet ziet.
De Senaat wilde hem in 1493: een nieuw uurwerk, met automaten en ingenieuze mechanismen, om te laten zien dat Venetië voorop liep in de techniek. Hij vertrouwde het toe aan twee uurwerkmakers uit Reggio Emilia, vader en zoon. De toren werd op 1 februari 1499 ingehuldigd.
De wijzerplaat, 4,5 meter breed, toont de uren van I tot XXIV, de dag, de maanfasen en de dierenriem. In het midden staat de Aarde, omdat hij werd gebouwd toen de Copernicaanse revolutie nog niet bekend was. In de achttiende eeuw vereenvoudigde een restauratie de oorspronkelijke versie: die had acht cirkels, en vijf bevatten de planeten.
Bovenop staan de Moren, zo genoemd om de donkere kleur van het brons, maar het zijn twee herders van ongeveer twee en een halve meter hoog. Ze slaan de uren samen, maar niet op hetzelfde uur: de oude, met de baard, twee minuten eerder, voor de tijd die voorbij is. De jonge twee minuten later, voor de tijd die komt.
Op Driekoningen en Hemelvaartsdag komt elk uur van 8 tot 20 uur uit een deurtje de processie van de Wijzen: een engel met een trompet en de drie koningen trekken langs de Madonna met Kind, buigen en gaan door de andere deur weer naar binnen. De beelden zijn van hout.
Hoger staat de gevleugelde leeuw niet in het midden: ernaast stond het standbeeld van doge Agostino Barbarigo, die de toren inhuldigde. Het werd in 1797 vernield, toen de pro-Franse jakobijnen de symbolen van de dogen en veel leeuwen lieten neerhalen.
De toren heeft vier verdiepingen: het uurwerk en het mechanisme van de Wijzen zitten in de kamers aan de pleinzijde, de andere dienden als woning voor de bewaker. Binnen is een gietijzeren wenteltrap van 72 treden.
De klok, gegoten in 1497, weegt samen met de Moren ongeveer 25 ton. Om twaalf uur 's middags en 's nachts komen er twee hamers bij, die je vanaf het plein niet ziet.