Omschrijving
De Scuola Grande di San Rocco is het meesterwerk van Tintoretto in Venetië: een gebouw in de wijk San Polo, naast de Frari, waarvan de zalen bedekt zijn met tientallen enorme doeken van dezelfde schilder. Van 1564 tot 1588 werkte Tintoretto hier, en het resultaat betekent voor Venetië wat de Sixtijnse Kapel voor Rome betekent.
Maar wat was een «Scuola»? Geen schoolbanken of leraren: het was een broederschap van leken, gewijd aan liefdadigheid. Die van San Rocco ontstond in 1478 en was in 1480 al een Scuola Grande.
De verdienste was vooral die van de heilige. Rochus, geboren in Montpellier, had pestlijders verzorgd en werd aangeroepen tegen epidemieën. In 1485 kwam zijn lichaam precies hier aan, en de broederschap groeide nog verder.
In 1517 werd de eerste steen van het nieuwe gebouw gelegd. De werken duurden ongeveer vijftig jaar en gingen door de handen van vier architecten, onder wie Scarpagnino, die het de gevel met zuilen en de grote trap gaf.
Er zijn twee zalen, een per verdieping, plus de Sala dell'Albergo. Op de begane grond vertelde Tintoretto het leven van Maria en de kindertijd van Jezus: de Annunciatie, de Aanbidding der Wijzen, de Vlucht naar Egypte.
Op de verdieping, in de Sala Capitolare, heeft het plafond eenentwintig panelen uit het Oude Testament, van de schepping van Adam en Eva tot het offer van Isaak. De wanden vertellen het Nieuwe Testament, van de Doop tot het Laatste Avondmaal.
In de Sala dell'Albergo is de Passie geschilderd, met een grote Kruisiging. Hier hangt ook de Christus die het kruis draagt, een schilderij waarvan de toeschrijving onzeker is, tussen Titiaan en Giorgione.
Op de wanden en kasten van het priesterkoor zijn vierentwintig houten bas-reliëfs van Giovanni Marchiori aangebracht, tussen 1741 en 1743 gesneden, over het leven van San Rocco.
Op de trap hangen twee grote teleri uit de zeventiende eeuw over de pest, van Antonio Zanchi en Pietro Negri. De eerste geldt als een van de toppen van de Venetiaanse barokschilderkunst.
Op de trap werden in de zeventiende eeuw de grote teleri van Zanchi en Negri geplaatst, terwijl de koepel door Giovanni Antonio Fumiani werd gefresceerd met de Liefdadigheid. In de Sala dell'Albergo hangen ook een Annunciatie van Titiaan en twee doeken van Tiepolo, met Abraham en de engelen en Hagar en Ismaël.
Niet missen
• Het plafond van de Sala Capitolare.
• De Kruisiging.
• De bas-reliëfs van Marchiori.
• De Christus die het kruis draagt.
Wist je dat?
• De Schatkamerzaal, in 1899 geopend, werd tijdens de Eerste Wereldoorlog gesloten en pas in 2009 heropend.
Maar wat was een «Scuola»? Geen schoolbanken of leraren: het was een broederschap van leken, gewijd aan liefdadigheid. Die van San Rocco ontstond in 1478 en was in 1480 al een Scuola Grande.
De verdienste was vooral die van de heilige. Rochus, geboren in Montpellier, had pestlijders verzorgd en werd aangeroepen tegen epidemieën. In 1485 kwam zijn lichaam precies hier aan, en de broederschap groeide nog verder.
In 1517 werd de eerste steen van het nieuwe gebouw gelegd. De werken duurden ongeveer vijftig jaar en gingen door de handen van vier architecten, onder wie Scarpagnino, die het de gevel met zuilen en de grote trap gaf.
Er zijn twee zalen, een per verdieping, plus de Sala dell'Albergo. Op de begane grond vertelde Tintoretto het leven van Maria en de kindertijd van Jezus: de Annunciatie, de Aanbidding der Wijzen, de Vlucht naar Egypte.
Op de verdieping, in de Sala Capitolare, heeft het plafond eenentwintig panelen uit het Oude Testament, van de schepping van Adam en Eva tot het offer van Isaak. De wanden vertellen het Nieuwe Testament, van de Doop tot het Laatste Avondmaal.
In de Sala dell'Albergo is de Passie geschilderd, met een grote Kruisiging. Hier hangt ook de Christus die het kruis draagt, een schilderij waarvan de toeschrijving onzeker is, tussen Titiaan en Giorgione.
Op de wanden en kasten van het priesterkoor zijn vierentwintig houten bas-reliëfs van Giovanni Marchiori aangebracht, tussen 1741 en 1743 gesneden, over het leven van San Rocco.
Op de trap hangen twee grote teleri uit de zeventiende eeuw over de pest, van Antonio Zanchi en Pietro Negri. De eerste geldt als een van de toppen van de Venetiaanse barokschilderkunst.
Op de trap werden in de zeventiende eeuw de grote teleri van Zanchi en Negri geplaatst, terwijl de koepel door Giovanni Antonio Fumiani werd gefresceerd met de Liefdadigheid. In de Sala dell'Albergo hangen ook een Annunciatie van Titiaan en twee doeken van Tiepolo, met Abraham en de engelen en Hagar en Ismaël.
Niet missen
• Het plafond van de Sala Capitolare.
• De Kruisiging.
• De bas-reliëfs van Marchiori.
• De Christus die het kruis draagt.
Wist je dat?
• De Schatkamerzaal, in 1899 geopend, werd tijdens de Eerste Wereldoorlog gesloten en pas in 2009 heropend.