Omschrijving
De Scuola Grande dei Carmini is een barokpaleis in Dorsoduro, op de hoek van het Campo Santa Margherita en het Campo dei Carmini. Het was de zetel van een lekenbroederschap gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van de berg Karmel, en bewaart een van de grote cycli van Giambattista Tiepolo.
Het paradepaardje zit boven, in de kapittelzaal: het plafond met negen doeken van Tiepolo, geschilderd tussen 1739 en 1749. In het midden overhandigt de Maagd in glorie het scapulier aan de heilige Simon Stock; eromheen de deugden, Geloof, Hoop en Liefde, en Voorzichtigheid, Rechtvaardigheid, Sterkte en Gematigdheid.
Eerst loop je de monumentale trap op, met twee evenwijdige trappen en grote portalen, onder leiding van Longhena. Het gewelf heeft stucwerk met putti, maskers en plantmotieven van Alvise Bossi, uit 1728–29.
De Sala dell'Archivio heeft een marmeren vloer met ingelegde sterren en twaalf kariatiden van heiligen en profeten, gebeeldhouwd door Giacomo Piazzetta. Aan de wanden bijbelse heldinnen als Abigaïl, Rebekka en Esther. Hier hangt ook de Judith en Holofernes van Giovanni Battista Piazzetta.
De Sala dell'Albergo heeft gesneden notenhouten koorstoelen, het oude vaandel van de school en liturgische gewaden in de vitrines. In de kapel staan twee levensgrote bustes van de heilige Simon Stock en de Maagd, van hout dat als marmer is beschilderd.
De bouw begon in 1627 met Francesco Caustello. Longhena greep in na 1668 en rond 1670 kreeg het gebouw zijn huidige vorm. De gevel met twee verdiepingen heeft Korinthische zuilen en boogportalen met engelenmaskers.
De broeders waren ambachtslieden, kooplieden en zelfs armen. Ze deden aan liefdadigheid: zieken, armen, een bruidsschat voor meisjes die moesten trouwen. De school was de laatste die «Grande» werd, in 1767.
Tiepolo had voor Kerstmis 1740 moeten leveren, maar het middenstuk kwam in 1749, negen jaar te laat. Op een zijdoek grijpt een engel een metselaar die van de steiger valt in de lucht.
Het paradepaardje zit boven, in de kapittelzaal: het plafond met negen doeken van Tiepolo, geschilderd tussen 1739 en 1749. In het midden overhandigt de Maagd in glorie het scapulier aan de heilige Simon Stock; eromheen de deugden, Geloof, Hoop en Liefde, en Voorzichtigheid, Rechtvaardigheid, Sterkte en Gematigdheid.
Eerst loop je de monumentale trap op, met twee evenwijdige trappen en grote portalen, onder leiding van Longhena. Het gewelf heeft stucwerk met putti, maskers en plantmotieven van Alvise Bossi, uit 1728–29.
De Sala dell'Archivio heeft een marmeren vloer met ingelegde sterren en twaalf kariatiden van heiligen en profeten, gebeeldhouwd door Giacomo Piazzetta. Aan de wanden bijbelse heldinnen als Abigaïl, Rebekka en Esther. Hier hangt ook de Judith en Holofernes van Giovanni Battista Piazzetta.
De Sala dell'Albergo heeft gesneden notenhouten koorstoelen, het oude vaandel van de school en liturgische gewaden in de vitrines. In de kapel staan twee levensgrote bustes van de heilige Simon Stock en de Maagd, van hout dat als marmer is beschilderd.
De bouw begon in 1627 met Francesco Caustello. Longhena greep in na 1668 en rond 1670 kreeg het gebouw zijn huidige vorm. De gevel met twee verdiepingen heeft Korinthische zuilen en boogportalen met engelenmaskers.
De broeders waren ambachtslieden, kooplieden en zelfs armen. Ze deden aan liefdadigheid: zieken, armen, een bruidsschat voor meisjes die moesten trouwen. De school was de laatste die «Grande» werd, in 1767.
Tiepolo had voor Kerstmis 1740 moeten leveren, maar het middenstuk kwam in 1749, negen jaar te laat. Op een zijdoek grijpt een engel een metselaar die van de steiger valt in de lucht.