Omschrijving
Het Museo di Palazzo Mocenigo is het huis van de familie Mocenigo in San Stae, in de wijk Santa Croce, omgebouwd tot museum van mode, textiel en parfum: een tastbare manier om te ontdekken hoe een adellijke Venetiaanse familie in de achttiende eeuw zich kleedde, haar huis inrichtte en rook.
De Mocenigo's behoorden tot de aanzienlijkste families van het Venetiaanse patriciaat. Deze tak vernieuwde het paleis aan het begin van de zeventiende eeuw en woonde er tot het begin van de twintigste eeuw, en het huis bewaart nog steeds fresco's, stucwerk, marmorino en vloeren uit die tijd.
De route beslaat negentien zalen van de piano nobile, ingericht als een achttiende-eeuwse woning met de originele meubels. De wandbekleding en gordijnen zijn nagemaakt naar oude voorbeelden, met de glanzende kleuren van Venetiaanse zijde.
Tussen de meubels staan paspoppen met kleding en accessoires uit de tijd, afkomstig uit de verzamelingen van het Centro Studi; ze vertellen hoe mode, kledij en stoffen veranderden. Ze lijken de bewoners van het huis, betrapt in hun eigen kamers.
Het origineelste deel is de parfumafdeling, geopend in 2013 na een lange restauratie. Ze vertelt een weinig bekend hoofdstuk uit de geschiedenis van de stad: de oude Venetiaanse cosmetische traditie, die van Venetië een van de historische hoofdsteden van het parfum maakt.
Hier zijn de flacons van de Collectie Storp te zien, van de oudheid tot nu, die het parfumhuis Drom aan het museum in bruikleen heeft gegeven. Het project ontstond samen met een Venetiaans parfumbedrijf, dat het als een mecenas steunde.
Ook van buiten is het paleis een blik waard. Het heeft twee gelijkaardige gevels, een aan de salizada van San Stae en een aan het kanaal, in het midden geopend door boven elkaar geplaatste serliana's, driedelige ramen met een renaissancistische uitstraling; aan het kanaal vormt de derde serliana de waterpoort.
In 1945 liet de laatste van de familie, Alvise Nicolò Mocenigo, het paleis na aan de gemeente Venetië. Een geschenk dat voor de rechter eindigde: een afstammeling via de vrouwelijke lijn betwistte het jarenlang en kreeg uiteindelijk een schadevergoeding.
Het paleis is ook een plek om te studeren: het herbergt het Centro Studi di Storia del Tessuto e del Costume met een gespecialiseerde bibliotheek, en de Biblioteca del Circuito Cinema.
De Mocenigo's behoorden tot de aanzienlijkste families van het Venetiaanse patriciaat. Deze tak vernieuwde het paleis aan het begin van de zeventiende eeuw en woonde er tot het begin van de twintigste eeuw, en het huis bewaart nog steeds fresco's, stucwerk, marmorino en vloeren uit die tijd.
De route beslaat negentien zalen van de piano nobile, ingericht als een achttiende-eeuwse woning met de originele meubels. De wandbekleding en gordijnen zijn nagemaakt naar oude voorbeelden, met de glanzende kleuren van Venetiaanse zijde.
Tussen de meubels staan paspoppen met kleding en accessoires uit de tijd, afkomstig uit de verzamelingen van het Centro Studi; ze vertellen hoe mode, kledij en stoffen veranderden. Ze lijken de bewoners van het huis, betrapt in hun eigen kamers.
Het origineelste deel is de parfumafdeling, geopend in 2013 na een lange restauratie. Ze vertelt een weinig bekend hoofdstuk uit de geschiedenis van de stad: de oude Venetiaanse cosmetische traditie, die van Venetië een van de historische hoofdsteden van het parfum maakt.
Hier zijn de flacons van de Collectie Storp te zien, van de oudheid tot nu, die het parfumhuis Drom aan het museum in bruikleen heeft gegeven. Het project ontstond samen met een Venetiaans parfumbedrijf, dat het als een mecenas steunde.
Ook van buiten is het paleis een blik waard. Het heeft twee gelijkaardige gevels, een aan de salizada van San Stae en een aan het kanaal, in het midden geopend door boven elkaar geplaatste serliana's, driedelige ramen met een renaissancistische uitstraling; aan het kanaal vormt de derde serliana de waterpoort.
In 1945 liet de laatste van de familie, Alvise Nicolò Mocenigo, het paleis na aan de gemeente Venetië. Een geschenk dat voor de rechter eindigde: een afstammeling via de vrouwelijke lijn betwistte het jarenlang en kreeg uiteindelijk een schadevergoeding.
Het paleis is ook een plek om te studeren: het herbergt het Centro Studi di Storia del Tessuto e del Costume met een gespecialiseerde bibliotheek, en de Biblioteca del Circuito Cinema.